{"id":2291,"date":"2024-02-08T03:05:43","date_gmt":"2024-02-08T03:05:43","guid":{"rendered":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/?p=2291"},"modified":"2024-02-08T03:05:43","modified_gmt":"2024-02-08T03:05:43","slug":"oredzie-ojca-swietego-franciszka-na-wielki-post-2024","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/?p=2291&lang=pl","title":{"rendered":"Or\u0119dzie Ojca \u015awi\u0119tego Franciszka na Wielki Post 2024."},"content":{"rendered":"<p><strong><em>&#171;B\u00f3g prowadzi nas przez pustyni\u0119 ku wolno\u015bci&#187;.<\/em><\/strong><\/p>\n<p><em>Drodzy bracia i siostry!<\/em><\/p>\n<p>Kiedy nasz B\u00f3g si\u0119 objawia, obwieszcza wolno\u015b\u0107: \u201eJa jestem Pan, tw\u00f3j B\u00f3g, kt\u00f3ry ci\u0119 wywi\u00f3d\u0142 z ziemi egipskiej, z domu niewoli\u201d (<em>Wj<\/em>\u00a020, 2). Tak rozpoczyna si\u0119 Dekalog dany Moj\u017ceszowi na g\u00f3rze Synaj. Lud dobrze wie, o jakim wyj\u015bciu m\u00f3wi B\u00f3g: do\u015bwiadczenie niewolnictwa jest wci\u0105\u017c odci\u015bni\u0119te w jego ciele. Otrzymuje dziesi\u0119\u0107 s\u0142\u00f3w na pustyni jako drog\u0119 wolno\u015bci. Nazywamy je \u201eprzykazaniami\u201d, podkre\u015blaj\u0105c si\u0142\u0119 mi\u0142o\u015bci, z jak\u0105 B\u00f3g wychowuje sw\u00f3j lud. Jest to rzeczywi\u015bcie mocne wezwanie do wolno\u015bci. Nie wyczerpuje si\u0119 ono w jednym wydarzeniu, poniewa\u017c dojrzewa podczas w\u0119dr\u00f3wki. Tak jak Izrael na pustyni wci\u0105\u017c ma wewn\u0105trz siebie Egipt \u2014 istotnie cz\u0119sto \u017ca\u0142uje przesz\u0142o\u015bci i szemrze przeciwko Niebiosom i Moj\u017ceszowi \u2014 tak i dzi\u015b Lud Bo\u017cy nosi w sobie przyt\u0142aczaj\u0105ce wi\u0119zy, kt\u00f3re musi porzuci\u0107. Zdajemy sobie z tego spraw\u0119, gdy brakuje nam nadziei i w\u0119drujemy przez \u017cycie jak przez pustkowie, bez ziemi obiecanej, do kt\u00f3rej mogliby\u015bmy wsp\u00f3lnie d\u0105\u017cy\u0107. Wielki Post jest czasem \u0142aski, w kt\u00f3rym pustynia ponownie staje si\u0119 \u2014 jak zapowiada prorok Ozeasz \u2014 miejscem pierwszej mi\u0142o\u015bci (por.\u00a0<em>Oz<\/em>\u00a02, 16-17).\u00a0<em>B\u00f3g wychowuje sw\u00f3j lud, aby wyszed\u0142 ze swoich zniewole\u0144<\/em>\u00a0i do\u015bwiadczy\u0142 przej\u015bcia ze \u015bmierci do \u017cycia. Jak oblubieniec, ponownie przyci\u0105ga nas do siebie i szepcze do naszych serc s\u0142owa mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n<p>Wyj\u015bcie z niewoli ku wolno\u015bci nie jest w\u0119dr\u00f3wk\u0105 abstrakcyjn\u0105. Aby nasz Wielki Post by\u0142 r\u00f3wnie\u017c konkretny, pierwszym krokiem jest pragnienie\u00a0<em>widzenia rzeczywisto\u015bci<\/em>. Kiedy w krzewie gorej\u0105cym Pan przyci\u0105gn\u0105\u0142 Moj\u017cesza i przem\u00f3wi\u0142 do niego, natychmiast objawi\u0142 si\u0119 jako B\u00f3g, kt\u00f3ry widzi, a przede wszystkim s\u0142yszy: \u201eDosy\u0107 napatrzy\u0142em si\u0119 na udr\u0119k\u0119 ludu mego w Egipcie i nas\u0142ucha\u0142em si\u0119 narzeka\u0144 jego na ciemi\u0119zc\u00f3w, znam wi\u0119c jego uciemi\u0119\u017cenie. Zst\u0105pi\u0142em, aby go wyrwa\u0107 z r\u0119ki Egiptu i wyprowadzi\u0107 z tej ziemi do ziemi \u017cyznej i przestronnej, do ziemi, kt\u00f3ra op\u0142ywa w mleko i mi\u00f3d\u201d (<em>Wj<\/em>\u00a03, 7-8). R\u00f3wnie\u017c dzisiaj, wo\u0142anie jak\u017ce wielu uciskanych braci i si\u00f3str dociera do nieba. Zadajmy sobie pytanie: czy dociera r\u00f3wnie\u017c do nas? Czy nami wstrz\u0105sa? Czy nas porusza? Wiele czynnik\u00f3w oddala nas od siebie, zaprzeczaj\u0105c braterstwu, kt\u00f3re w spos\u00f3b naturalny nas \u0142\u0105czy.<\/p>\n<p>Podczas mojej podr\u00f3\u017cy na Lampedus\u0119, globalizacji oboj\u0119tno\u015bci przeciwstawi\u0142em dwa pytania, kt\u00f3re staj\u0105 si\u0119 coraz bardziej aktualne: \u201eGdzie jeste\u015b?\u201d (<em>Rdz<\/em>\u00a03, 9) i \u201eGdzie jest brat tw\u00f3j?\u201d (<em>Rdz<\/em>\u00a04, 9). Wielkopostna w\u0119dr\u00f3wka b\u0119dzie konkretna, je\u015bli s\u0142uchaj\u0105c tych pyta\u0144 ponownie, wyznamy, \u017ce wci\u0105\u017c jeste\u015bmy pod panowaniem faraona. Jest to panowanie, kt\u00f3re czyni nas wyczerpanymi i niewra\u017cliwymi. Jest to model rozwoju, kt\u00f3ry nas dzieli i kradnie nam przysz\u0142o\u015b\u0107. S\u0105 nim zanieczyszczone: ziemia, powietrze i woda, ale r\u00f3wnie\u017c dusze. Bo chocia\u017c wraz z chrztem rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 nasze wyzwolenie, pozostaje w nas niewyt\u0142umaczalna t\u0119sknota za niewolnictwem. Jest to jakby przyci\u0105ganie do bezpiecze\u0144stwa rzeczy ju\u017c widzianych, ze szkod\u0105 dla wolno\u015bci.<\/p>\n<p>Chcia\u0142bym zwr\u00f3ci\u0107 wasz\u0105 uwag\u0119 na pewien szczeg\u00f3\u0142 w historii wyj\u015bcia z Egiptu, o niema\u0142ym znaczeniu: to B\u00f3g widzi, wzrusza si\u0119 i wyzwala, a Izrael o to nie prosi. Faraon gasi bowiem nawet marzenia, kradnie niebo, sprawia, \u017ce \u015bwiat, w kt\u00f3rym deptana jest godno\u015b\u0107 i negowane s\u0105 autentyczne wi\u0119zi, wydaje si\u0119 niemo\u017cliwy do zmiany. Udaje mu si\u0119 przywi\u0105za\u0107 do siebie. Zadajmy sobie pytanie: czy pragn\u0119 nowego \u015bwiata? Czy jestem got\u00f3w porzuci\u0107 kompromisy ze starym? \u015awiadectwo wielu braci biskup\u00f3w i du\u017cej liczby os\u00f3b dzia\u0142aj\u0105cych na rzecz pokoju i sprawiedliwo\u015bci przekonuje mnie coraz bardziej, \u017ce tym, co nale\u017cy pot\u0119pi\u0107, jest deficyt nadziei. Mamy do czynienia z przeszkod\u0105 dla marze\u0144, niemym krzykiem, kt\u00f3ry si\u0119ga nieba i porusza serce Boga. Przypomina to ow\u0105 t\u0119sknot\u0119 za niewol\u0105, kt\u00f3ra parali\u017cuje Izraela na pustyni, uniemo\u017cliwiaj\u0105c mu kroczenie naprz\u00f3d. Exodus mo\u017cna przerwa\u0107: nie mo\u017cna by inaczej wyja\u015bni\u0107, dlaczego ludzko\u015b\u0107, kt\u00f3ra chocia\u017c osi\u0105gn\u0119\u0142a pr\u00f3g powszechnego braterstwa i poziom rozwoju naukowego, technicznego, kulturowego i prawnego, zdolny do zapewnienia wszystkim godno\u015bci, b\u0142\u0105dzi po omacku w mrokach nier\u00f3wno\u015bci i konflikt\u00f3w.<\/p>\n<p>B\u00f3g si\u0119 nami nie zm\u0119czy\u0142. Przyjmijmy Wielki Post jako okres mocny duchowo, w kt\u00f3rym Jego S\u0142owo jest ponownie skierowane do nas: \u201eJa jestem Pan, tw\u00f3j B\u00f3g, kt\u00f3ry ci\u0119 wywi\u00f3d\u0142 z ziemi egipskiej, z domu niewoli\u201d (<em>Wj<\/em>\u00a020, 2). Jest to\u00a0<em>czas nawr\u00f3cenia<\/em>,\u00a0<em>czas wolno\u015bci.<\/em>\u00a0Sam Jezus, jak przypominamy co roku w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 Wielkiego Postu, zosta\u0142 wyprowadzony przez Ducha na pustyni\u0119, aby zosta\u0107 wypr\u00f3bowanym w wolno\u015bci. Przez czterdzie\u015bci dni b\u0119dzie On przed nami i wraz z nami: jest Synem wcielonym. W przeciwie\u0144stwie do faraona, B\u00f3g nie chce poddanych, lecz syn\u00f3w. Pustynia jest przestrzeni\u0105, w kt\u00f3rej nasza wolno\u015b\u0107 mo\u017ce dojrze\u0107 w osobistej decyzji, by nie popa\u015b\u0107 na nowo w niewol\u0119. W okresie Wielkiego Postu znajdujemy nowe kryteria os\u0105du i wsp\u00f3lnot\u0119, z kt\u00f3r\u0105 mo\u017cemy wyruszy\u0107 w drog\u0119, jakiej nigdy wcze\u015bniej nie przebyli\u015bmy.<\/p>\n<p>Oznacza to\u00a0<em>walk\u0119<\/em>: Ksi\u0119ga Wyj\u015bcia i pokusy Jezusa na pustyni m\u00f3wi\u0105 nam o tym wyra\u017anie. G\u0142osowi Boga, kt\u00f3ry m\u00f3wi: \u201eTy\u015b jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany\u201d (<em>Mk<\/em>\u00a01, 11), i \u201eNie b\u0119dziesz mia\u0142 cudzych bog\u00f3w obok Mnie!\u201d (<em>Wj\u00a0<\/em>20, 3), przeciwstawiaj\u0105 si\u0119 k\u0142amstwa nieprzyjaciela. Od faraona trzeba bardziej ba\u0107 si\u0119 bo\u017ck\u00f3w: mo\u017cemy je uwa\u017ca\u0107 za jego g\u0142os w nas. M\u00f3c wszystko, by\u0107 szanowanym przez wszystkich, mie\u0107 przewag\u0119 nad wszystkimi: ka\u017cdy cz\u0142owiek odczuwa uwodzenie tego k\u0142amstwa w sobie. To stara droga. Mo\u017cemy w ten spos\u00f3b przywi\u0105za\u0107 si\u0119 do pieni\u0119dzy, do pewnych projekt\u00f3w, idei, cel\u00f3w, do naszej pozycji, do tradycji, a nawet do pewnych os\u00f3b. Zamiast nas poruszy\u0107, sparali\u017cuj\u0105 nas. Zamiast sprawi\u0107, by\u015bmy si\u0119 spotkali, b\u0119d\u0105 nam siebie przeciwstawia\u0107. Istnieje jednak nowa ludzko\u015b\u0107, lud maluczkich i pokornych, kt\u00f3rzy nie ulegli urokowi k\u0142amstwa. Podczas gdy bo\u017cki czyni\u0105 niemymi, \u015blepymi, g\u0142uchymi i nieruchomymi tych, kt\u00f3rzy im s\u0142u\u017c\u0105 (por.\u00a0<em>Ps<\/em>\u00a0114, 4), ubodzy w duchu s\u0105 natychmiast otwarci i gotowi: s\u0105 milcz\u0105c\u0105 si\u0142\u0105 dobra, kt\u00f3ra uzdrawia i podtrzymuje \u015bwiat.<\/p>\n<p>Jest to okres dzia\u0142ania, a w okresie Wielkiego Postu<em>\u00a0dzia\u0142anie to tak\u017ce zatrzymanie si\u0119<\/em>. Zatrzymanie si\u0119\u00a0<em>na modlitwie<\/em>, aby przyj\u0105\u0107 S\u0142owo Bo\u017ce i zatrzyma\u0107 si\u0119 jak Samarytanin,\u00a0<em>w obecno\u015bci zranionego brata<\/em>. Mi\u0142o\u015b\u0107 Boga i bli\u017aniego jest t\u0105 sam\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Nie mie\u0107 innych bog\u00f3w to zatrzyma\u0107 si\u0119 w obecno\u015bci Boga, przy ciele bli\u017aniego. Dlatego modlitwa, ja\u0142mu\u017cna i post nie s\u0105 trzema niezale\u017cnymi zadaniami, ale jednym ruchem otwarto\u015bci, ogo\u0142ocenia: precz z bo\u017ckami, kt\u00f3re nas obci\u0105\u017caj\u0105, precz z przywi\u0105zaniami, kt\u00f3re nas wi\u0119\u017c\u0105. W\u00f3wczas obumieraj\u0105ce i odizolowane serce przebudzi si\u0119. Trzeba zatem zwolni\u0107 i zatrzyma\u0107 si\u0119. Kontemplacyjny wymiar \u017cycia, kt\u00f3ry Wielki Post pozwoli nam odkry\u0107 na nowo, zmobilizuje nowe si\u0142y. W obecno\u015bci Boga stajemy si\u0119 siostrami i bra\u0107mi, odczuwamy innych z now\u0105 intensywno\u015bci\u0105: zamiast zagro\u017ce\u0144 i nieprzyjaci\u00f3\u0142 odnajdujemy towarzyszki i towarzyszy podr\u00f3\u017cy. To w\u0142a\u015bnie jest marzeniem Boga, ziemia obiecana, do kt\u00f3rej zmierzamy, kiedy wychodzimy z niewoli.<\/p>\n<p>Synodalna forma Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3r\u0105 w tych latach odkrywamy na nowo i piel\u0119gnujemy, sugeruje, aby Wielki Post by\u0142 r\u00f3wnie\u017c\u00a0<em>okresem decyzji wsp\u00f3lnotowych<\/em>, ma\u0142ych i du\u017cych wybor\u00f3w wbrew dominuj\u0105cemu nurtowi, zdolnych do zmiany codziennego \u017cycia ludzi i \u017cycia dzielnicy: nawyk\u00f3w zakupowych, troski o stworzenie, w\u0142\u0105czenia tych, kt\u00f3rych si\u0119 nie dostrzega, lub pogardzanych. Zach\u0119cam ka\u017cd\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105: do zaoferowania swoim wiernym chwil, w kt\u00f3rych b\u0119d\u0105 mogli przemy\u015ble\u0107 styl \u017cycia, oraz do spokojnego zastanowienia si\u0119, \u017ceby zweryfikowa\u0107 swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 na danym terenie i sw\u00f3j wk\u0142ad w uczynienie go lepszym. Biada, gdyby chrze\u015bcija\u0144ska pokuta by\u0142a podobna do tej, kt\u00f3ra zasmuci\u0142a Jezusa. M\u00f3wi On tak\u017ce do nas: \u201eNie b\u0105d\u017acie pos\u0119pni jak ob\u0142udnicy. Przybieraj\u0105 oni wygl\u0105d ponury, aby pokaza\u0107 ludziom, \u017ce poszcz\u0105\u201d (<em>Mt<\/em>\u00a06, 16). Niech raczej na twarzach widoczna b\u0119dzie rado\u015b\u0107, poczujmy wo\u0144 wolno\u015bci, uwolnijmy t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wszystko czyni nowym, poczynaj\u0105c od najmniejszych i najbli\u017cszych rzeczy. Mo\u017ce si\u0119 to wydarzy\u0107 w ka\u017cdej wsp\u00f3lnocie chrze\u015bcija\u0144skiej.<\/p>\n<p>Na ile ten Wielki Post b\u0119dzie okresem nawr\u00f3cenia, na tyle zagubiona ludzko\u015b\u0107 odczuje wstrz\u0105s kreatywno\u015bci: b\u0142ysk\u00a0<em>nowej nadziei<\/em>. Chcia\u0142bym wam powiedzie\u0107, podobnie jak m\u0142odym, kt\u00f3rych spotka\u0142em w Lizbonie minionego lata: \u201eSzukajcie i podejmujcie ryzyko. W tym momencie dziej\u00f3w wyzwania s\u0105 ogromne, zawodzenia bolesne, prze\u017cywamy trzeci\u0105 wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105 \u201ew kawa\u0142kach\u201d, ale podejmijmy ryzyko my\u015blenia, \u017ce nie jeste\u015bmy w agonii, lecz w chwili narodzin; nie u kresu, lecz na pocz\u0105tku wielkiego spektaklu. Potrzeba odwagi, by tak pomy\u015ble\u0107.\u201d (\u00a0<em>Przem\u00f3wienie do student\u00f3w Portugalskiego Uniwersytetu Katolickiego<\/em>, 3 sierpnia 2023 r.). Jest to odwaga nawr\u00f3cenia, wyj\u015bcia z niewoli. Wiara i mi\u0142o\u015b\u0107 trzymaj\u0105 za r\u0119k\u0119 to dzieci\u0119- nadziej\u0119. Ucz\u0105 je chodzi\u0107, a jednocze\u015bnie ono ci\u0105gnie je do przodu\u00a0<a name=\"_ftnref1\"><\/a><a href=\"https:\/\/opoka.org.pl\/biblioteka\/W\/WP\/franciszek-i\/przemowienia\/wpost2024_02022024#_ftn1\"><strong>[1]<\/strong><\/a>.<\/p>\n<p>B\u0142ogos\u0142awi\u0119 was wszystkich i wasz\u0105 wielkopostn\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119.<\/p>\n<p><em>W Rzymie, u \u015bw. Jana na Lateranie, dnia 3 grudnia 2023 r., w Pierwsz\u0105 Niedziel\u0119 Adwentu.<br \/>\n<\/em><\/p>\n<p>FRANCISZEK<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><a name=\"_ftn1\"><\/a><a href=\"https:\/\/opoka.org.pl\/biblioteka\/W\/WP\/franciszek-i\/przemowienia\/wpost2024_02022024#_ftnref1\"><strong>[1]<\/strong><\/a>\u00a0Por. CH. P\u00c9GUY,\u00a0<em>Przedsionek tajemnicy drugiej cnoty<\/em>, prze\u0142. Leon Zar\u0119ba, Krak\u00f3w 2007, s. 40-43.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#171;B\u00f3g prowadzi nas przez pustyni\u0119 ku wolno\u015bci&#187;. Drodzy bracia i siostry! Kiedy nasz B\u00f3g si\u0119 objawia, obwieszcza wolno\u015b\u0107: \u201eJa jestem<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2292,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[24,12],"tags":[],"class_list":["post-2291","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-pl","category---pl"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2291","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2291"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2291\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2293,"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2291\/revisions\/2293"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2291"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2291"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kyrgyzstan-sj.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2291"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}